POP3 (ang. Post Office Protocol version 3) to protokół internetowy pozwalający na odbiór poczty elektronicznej ze zdalnego serwera do lokalnego komputera.
Po połączeniu się z Internetem, korzystając z POP3 można pobrać z serwera, na którym posiadamy skrzynkę pocztową, czekającą pocztę do lokalnego komputera.
Cechy protokołu POP3:
- Połączenie trwa tylko podczas pobierania poczty
- Do jednej skrzynki pocztowej można podłączyć się tylko za pomocą jednego programu jednocześnie
- Każdy list musi być pobierany razem z załącznikami
- Wszystkie odbierane listy trafiają tylko do jednej skrzynki, nie da się utworzyć ich kilku
- Po ściągnięciu wiadomości na lokalny komputer jest ona kasowana na serwerze pocztowym.
Komunikacja POP3 może zostać zaszyfrowana z wykorzystaniem protokołu SSL. Jest to ważne gdyż w POP3 hasło przesyłane jest otwartym tekstem. Protokół POP3, podobnie, jak inne protokoły internetowe jest protokołem tekstowym, czyli w odróżnieniu od protokołu binarnego, czytelnym dla człowieka.
IMAP (ang. Internet Message Access Protocol) to internetowy protokół pocztowy. Jest następcą protokołu POP3.
Cechy protokołu IMAP
- W przeciwieństwie do POP3, który umożliwia jedynie pobieranie i kasowanie poczty, IMAP pozwala na zarządzanie wieloma folderami pocztowymi oraz pobieranie i operowanie na listach znajdujących się na zdalnym serwerze.
- IMAP pozwala na wybranie, które z wiadomości chcemy ściągnąć na komputer lokalny.
- Pozwala na wykonywanie wielu operacji, zarządzanie folderami i wiadomościami.
SMTP (ang. Simple Mail Transfer Protocol) – protokół komunikacyjny opisujący sposób wysyłania poczty elektronicznej w Internecie. SMTP to prosty, tekstowy protokół, w którym określa się co najmniej jednego odbiorcę wiadomości, weryfikuje jego istnienie, a następnie przekazuje treść wiadomości.
Olbrzymią wadą protokołu SMTP jest brak mechanizmu weryfikacji nadawcy, co ułatwia rozpowszechnianie niepożądanych treści poprzez pocztę elektroniczną czyli spamu bądź wirusów. Nie ma sposobu dzięki któremu odbiorca autoryzowałby nadawcę co oznacza, że nadawca może "udawać" serwer i wysłać dowolny komunikat do dowolnego odbiorcy.